Comments for Ginny Mooy | Gin's Weblog

Comment on Binnenkort: Ana – Ginny Mooy by Chaima

Chaima — Tue, 14 Feb 2012 22:39:41 +0000

Geweldig! Ik heb het boek gelezen, en meestal houd ik nie van lezen. Maar wauw jou boek was zo simpel te lezen. Zo leuk vond ik het!!:D Keep it going girl!!

Comment on Een Zwart Mopje by Patrick

Patrick — Sun, 05 Feb 2012 14:09:52 +0000

Beste Gin,

Ik zal je ‘onze kant’ van het verhaal vertellen. De kant van de witte Nederlander.
In de hoop dat het dingen oplost waar je mee schijnt te lopen.
Even no nonsens en politiek correct geneuzel.

Na zo’n 50 jaar immigratie, is het voor de Nederlander verrekte verwarrend geworden, als die talen, landen, gewoontes, verschillende soorten voedsel, hier geboren Nederlanders, geëmigreerde Nieuwe Nederlanders, religies, we snappen er geen snars meer van.
Erg verwarrend allemaal.

Als iemand jou vraagt waar je oorspronkelijk vandaan komt, dan is dat uit interesse.
Want waar jij vandaan komt dat zegt iets over jou, kom je uit Afghanistan of uit Irak, kom je uit Suriname of ben je hier geboren, kom je uit Amsterdam of uit een dorp ?het geeft allemaal mega grote verschillen aan die iets over je kunnen vertellen.
Zijn die mensen racistisch ? Nee totaal niet, waren ze dat wel, dan gooiden ze jou op de grote hoop.
Dat je denkt dat daar racisme in doorsijpelt, vind ik triest dat je dat denkt. Hoorde je er niet bij, dan werd je heel anders behandeld.
Je kan niet weten wat mensen denken, onthoud dat en wat betreft Oprah die heeft te veel tupac geluisterd ofzo. Heel andere situatie daar.
Dat je aan het turkentafeltje moest zitten, dat komt door onwetendheid, over je baby komt door bekrompenheid iets wat je veel vind bij linkse betweters.
En daarnaast heb je inderdaad wat domme klootzakjes die discrimineren, maar bij dat soort figuren zou je niet eens bij willen horen. Net als ik niet. Daar trek ik mijn neus voor op. Laat staan dat ik bij ze in de kont wil kruipen om erbij te horen.
Oh dat buurjochie, die verveelde zich waarschijnlijk kapot en wou je ergens op pakken. Gewoon makkelijk scoren.

Als je nog twijfelt, dan laat ik je dit vertellen: Jij bent gewoon een Nederlander, klaar, jij behoort bij ons punt.
Alleen omdat je niet uitziet als een traditionele Nederlander, treedt er wel eens verwarring op. Thats it, dit zou je Quest moeten beëindigen. Of in ieder geval een aantal mijl verder moeten helpen.

Ik spreek met een accent, ik word iedere keer aangesproken dat ik niet van hier kom, dan kan ik trots vertellen dat ik misschien niet hier geboren ben, maar blij ben dat ik nu hier woon en dat ik daar trots op ben.
En dan hoor je de mensen vaak zeggen, oh maar daar is het toch veel mooier ?

Hey Gin, all the best and take care.
Ik hoop dat ik tot hulp was en als er vragen zijn dan hoor ik ze graag.

Patrick

Comment on Het ‘net-niet’ meisje by Shabnam

Shabnam — Sun, 05 Feb 2012 09:58:46 +0000

Voor zover ik je hebt gezien in je weblog waar ik vandaag toevallig op “stuit”, ben je geweldig. Mooi, intelligent, openhartig, bewogen, een goede schrijfster en zeer “allround” in je activieiten. Niks doorsnee en net niet maar helemaal wel! Ga vooral door met te zijn wie je bent.

Comment on Een Zwart Mopje by Gin

Gin — Fri, 03 Feb 2012 20:19:25 +0000

Elly,

Dank je voor je complimenten. En wat je laatste zin betreft: dat is waar. Dank je voor de reminder…

Comment on Nederland Paracetamol Land by Gin

Gin — Fri, 03 Feb 2012 20:17:39 +0000

Charles,

Wat een verhaal zeg. Ik ben geen gelukkig geen frequente dokersbezoeker, en raak er soms toch wel een beetje door geïntimideerd. Zeker als het om mijn kind gaat. Dan wil je gewoon zeker weten dat ze behandeling krijgt.

Comment on Een Zwart Mopje by Elly

Elly — Thu, 02 Feb 2012 19:20:42 +0000

Mensen kunnen zoveel teweeg brengen met woorden.. Terwijl er meestal niet eens bij nagedacht wordt, het ‘floept er gewoon uit’. Je kunt er boos om worden, verdrietig, je kunt het uit willen schreeuwen, of op welke manier dan ook uit deze wereld willen trappen.. Toch denk ik dat je door deze blog en je boeken een hele goede manier hebt gevonden! Ik herken veel van je verhaal. Ik ben een ‘blanke’ geboren in Zuid-Afrika. Hoewel ik ABN praat als geen ander. Toch, ik heb me bij het racisme absoluut niet thuisgevoeld. Ik was één van hen. Mijn overzeese vrienden, die waar ik zo’n 4 jaar mee heb doorgebracht, mee heb gelachen en gehuild, gespeeld en geruzied.. die waren misschien ‘zwart’ maar niet minder. Ik heb veel heimwee gehad. In de eerste klas werd de term ‘allochtoon’ uitgelegd. Nou, toen had ik een bijnaam voor de rest van het jaar. Ik was er nog trots op ook. Ik vond het niet eerlijk dat alleen mensen met een andere huidskleur met de nek werden aangekeken. Hoe pijnlijk het ook is als mensen zo over je praten, als ze zo over die zwarte buurman praten, moeten ze hun mond vooral niet over mij houden. Nu kom ik door psychische problemen opnieuw in aanraking met stigmatisering en etikettering.. Een eetstoornis, depressie ed. mensen begrijpen het niet. Die onwetendheid.. en al die goedbedoelde opmerkingen. Ze doen zoveel pijn. Ze komen op een onverwachts moment, juist als je een steuntje in de rug nodig hebt.. Ze komen van mensen die je na staan en hoewel je WEET dat het goedbedoeld is, het kost je tijd om je over de pijn heen te zetten, iets wat al helemaal niet begrepen wordt.

Ga vooral door met schrijven! Het is een krachtig wapen tegen discriminatie en rascisme!!
Wie weet zal ik je ooit nog vergezellen in het schrijversvak. Eerst maar mijn opleiding Toegepaste Psychologie afmaken, en zien waar dat toe leidt. De wereld ligt niet in onze handen, maar we kunnen uitreiken om dat wat in ons bereik ligt een stukje de goede kant op te helpen! Liefs!

Comment on Nederland Paracetamol Land by Charles

Charles — Wed, 01 Feb 2012 12:44:29 +0000

Voor wat betreft het Nederlandse gedeelte heel herkenbaar.Sierra Leone ken ik alleen uit de atlas en kan ik dus op geen enkele manier over oordelen.
Wat ik inmiddels tijdens mijn chronische ziekte heb moeten leren is dat een mens, ook ten opzichte van artsen, assertief dient te zijn.
Voorbeeld. Ik was een aantal jaren geleden doorverwezen naar het academisch ziekenhuis in Utrecht voor een experimentele behandeling van mijn (toen) chronische arthritus van mijn knie.
Daartoe zou er een nucleaire vloeistof in de knie worden gespoten, en na drie dagen gespalkt te zijn geweest zou ik weer naar huis kunnen.
Dit zou twee keer gebeuren in een half jaar en het onderzoek was “blind”, zodat er niet vooraf bekend was wat er gespoten werd.
De intake en begeleiding was prima en werd verzorgd door een schat van een reumatologe.
Helaas was zij de dag dat er geprikt zou worden niet aanwezig en de prik zou door één van haar collega’s worden gedaan.
Het zou volgens de reumatologe precies hetzelfde gaan als de (zeer pijnlijke) puncties die al ettelijke malen waren gedaan.
Op de bewuste middag kwam er een reumatoloog (in opleiding), met loden schort, en de injectie in een loden doos, die zich met een zéér ferme handdruk voorstelde.
Eigenaardig voor een reumatoloog zou je denken.
Vervolgens begon hij mijn knie te scheren bovenop, op een plek waar ikzelf haast niet eens aan kon komen vanwege de pijnlijke reactie.
Toen ik vroeg wat hij nu aan het doen was antwoordde hij, “Dat weet u toch, daar ga ik injecteren”.
Waarop ik na enige discussie simpelweg heb gezegd, u heeft nu de keus, ofwel u doet het vanaf de zijkant zoals afgesproken, ofwel ik trek nu mijn broek aan en ga naar huis.
Uiteindelijk is het op een niet zo vriendelijke manier gedaan zoals afgesproken.
De behandelend reumatologe heeft mij nadat ik dit verhaal had verteld meer dan een jaar mee bezig geweest om uit te vinden wie dat was geweest, omdat als ik hem zijn gang had laten gaan het ernstige complicaties had kunnen veroorzaken.
Ik denk dat je bij een ziek kind simpelweg door moet vragen tot je de arts te spreken krijgt, aan een assistent zou je eigenlijk helemaal niet moeten zeggen wat er aan de hand is.
Leuk blog overigens!!

Comment on Een Zwart Mopje by Gin

Gin — Tue, 31 Jan 2012 15:09:43 +0000

@Kirs: Je bent een schatje.

@ Watutsi: Dank je voor het compliment. Helaas herken je er veel in. Maar aan de andere kant: gedeelde smart is halve smart….

Comment on Een Zwart Mopje by Watutsi

Watutsi — Tue, 31 Jan 2012 10:15:55 +0000

Ik vind het een ontzettend goed stuk. Buiten de verschillende ervaringen, als of ik mijn eigen gedachten lees. Heel veel herkenningspunten. Soms denk je dat je de enige bent die ervaringen op een bepaalde manier beleefd. Maar dat is niet zo. Leuk en goed stuk!

Comment on Een Zwart Mopje by kirs

kirs — Tue, 31 Jan 2012 01:41:54 +0000

Ik hou van je in alle kleuren, aan een turkentafel of op een opoefiets, in het theatercafe of op mijn bank, met Burka of bikini. Leef je leven lieve meis zoals dat voor jou goed voelt. Helaas moeten we daar de hokjeswereld bijnemen. Kost zoveel energie anders xxx