Het was een prachtige avond om op het terras te zitten gisteren. Heerlijk koel na al die dagen met klotsende zweetoksels rondgelopen te hebben, en heerlijk weer om een ‘witbier-avondje’ te houden. Op een terras met heerlijke loungebanken zat ik met twee jongens te praten over hun liefdeslevens. Ik ken ze al een hele tijd die jongens, dus het was misschien niet zo gek dat het gesprek al snel oversloeg naar seksualiteit en liefde. En hoewel ik het niet zo kies vind, als mannen tegen een andere vrouw gaan zitten klagen over het gebrek aan libido bij hun eigen vriendin, werd het een intrigerende discussie waar uiteindelijk het tafeltje naast ons geanimeerd aan meedeed.

Eén van de jongens heeft al negen jaar een relatie. Een hele goede relatie vindt hij zelf. Hij kan vol overgave over zijn vriendin vertellen en het is duidelijk dat hij echt gek op haar is, maar toch komt hij bij haar niet aan zijn trekken en gaat hij af en toe vreemd. Hij vindt dat zelf een goede oplossing. Als hij gaat stappen met zijn vrienden versiert hij eens in de zoveel tijd een ‘makkelijk meisje’, neukt haar ergens op straat of in een toilet en speelt de rest van de tijd de liefhebbende partner van een meisje die hier geen idee van heeft. Zij vertrouwt hem blind. Hij vindt dat dat geheel terecht is. Hij gaat namelijk niet vreemd, hij zorgt dat hij aan zijn lichamelijke trekken komt. En ‘makkelijke meisjes’ dat zijn geen ‘echte vrouwen’. Hoe lelijker het meisje, hoe geiler, zo stelt hij. Het moet namelijk wel een beetje iets smerigs hebben. Mooie seks met een mooie vrouw kan hij thuis ook hebben. Volgens hem redt hij juist zijn relatie door af en toe een perverse uitlglijer te maken, zonder dat zou hij met zijn vriendin doodongelukkig zijn. Toch zou hij niet willen dat zij hetzelfde deed. Hij zou haar zelfs accuut verlaten, want dat pikt hij niet. Als ze seks wil, dan kan ze bij hem wel wat meer initiatief tonen, want uiteindelijk is zij een preutse tut, die niet aan al zijn wensen tegemoet kan komen.

De andere jongen heeft momenteel geen vaste relatie. Hij klooit wat aan met een meisje, maar hij weet nog niet zeker of hij verliefd op haar is. Hij heeft een vaste relatie gehad en dat is hem niet zo goed bevallen. Dus hij neemt even zijn tijd om de kat uit de boom te kijken. Intussen gaat hij regelmatig naar de hoeren, iets wat hij ook al deed toen hij die vaste relatie had. Hij veroordeelt de ranzige stapavond wipjes op straat van de eerste jongen, in zijn ogen is dat echt vreemdgaan, terwijl naar de hoeren gaan in een hele andere categorie zou vallen volgens hem. Een hoer hoef je niet te versieren, ze doet wat jij haar opdraagt, je bent niet met háár genot bezig, maar alleen gericht op het lozen van je sperma en daarom zou het geoorloofd zijn. In principe is een hoer een machine die je gebruikt om in een bepaalde behoefte te voorzien. Je zou het zo kunnen vertalen; Met een vreemde vrouw een kroketje uit de muur eten is heel iets anders dan een romantisch diner voor twee in een sfeervol etablissement.

Het groepje jongens aan de tafel naast ons zag geen verschil tussen de beide vormen van buiten de deur eten. Een ‘makkelijk meisje’ in de kroeg was in hun ogen exact hetzelfde als een straat of raamprostituee, waarbij het eerste soort vrouw duidelijk de voorkeur kreeg vanwege het lagere prijskaartje. Sommige vrouwen zijn spermagleuven, en sommige vrouwen zijn huwelijksmateriaal. Maar in de bravourestemming die er heerste waren alle jongens het erover eens dat mannen beide soorten vrouwen nodig hebben.

Als meisje vind ik deze meningen bizar. Natuurlijk heb ik liever helemaal geen man die vreemdgaat, maar als het dan toch moet, dan maar met een meisje die de moeite waard is. Een mooi meisje. Schoon van onderen en niet uitgewoond door jezus-weet-wie-allemaal en lichamelijk mooier dan ik. Naar de hoeren of met ‘makkelijke meisjes’ gaan met het idee dat het maar vooral ranzig en smerig moet zijn, daar zou ik niet mee kunnen leven. En als het meisje puur als spermadepot zou moeten dienen, koop dan liever een kunstkut, dan kan ik er misschien nog van meegenieten. Maar naar de hoeren? Nee, dat zou ik nooit accepteren. Het idee alleen dat je een geldbedrag neertelt om je geslacht ergens in te mogen hangen, om vijf minuten heen en weer te schuiven en je zaakje te lozen… Wrijf een paar keer over je matras heen en je hebt hetzelfde effect. Ik zal het wel allemaal niet begrijpen, maar naar de hoeren gaan vind ik wel zo desparaat dat ik het bijna zielig vind. Als je nou zonder vrouw zit en je wil echt vlees voelen zonder vrouwen te willen misbruiken, dan vind ik naar de hoeren gaan een fantastische optie. Maar als bliksemafleider om aan je trekken te komen binnen een relatie vind ik het de meest weerzinwekkende vorm van vreemdgaan.

Ik had nooit verwacht dit ooit van mezelf te zullen zeggen, maar ik ben een ouderwets meisje. Van een heleboel traditionele rolpatronen kan ik gruwelen, dat wel, maar als het op versieren aan komt, dan hou ik toch van de ouderwetse methode. De man jaagt, de vrouw laat zich het hof maken. Kijk, ik hou niet van ingewikkelde spelletjes. Als ik iemand leuk vind, speel ik echt niet ‘hard to get’. Ik heb geen telefoonvrees, dus bellen zal ik ook wel uit mezelf doen, op de momenten dat ik daar zin in heb. Ik ga niet uit zitten rekenen hoeveel dagen er precies moeten verstrijken om er een belletje of sms’je aan te wagen. Als ik verliefd op iemand ben kan ik dat plompverloren toegeven. En als ik dat nú wil zeggen, dan doe ik dat ook. Maar je zal mij nooit achter een man zien aanlopen. Ik hou er gewoon niet van.

Het is niet zo dat ik te beroerd ben een drankje voor een man te betalen in de kroeg, en ik doe dat ook weleens, maar je kan er bijna staat op maken dat ik mijn interesse verlies als je als man dat drankje nog aanneemt ook. Ik wil een mannelijke man, die me het hoofd op hol weet te brengen. Die deuren voor me open houdt, die me op handen draagt en één die er zichtbaar van geniet mij het hof te maken. Een man die mij spontaan kan bellen, en ook niet met rare ‘afwachtspelletjes’ bezig is, cadeautjes voor me meeneemt en gul is, heeft eerder mijn belangstelling dan een man die een afstandelijke houding aanneemt en me dagen laat wachten op een teken van leven. Ik hou ook niet van gladde praatjes. En ik ben heel slecht in ‘hints’.

Als je me leuk vindt kan je dat gewoon tegen me zeggen, het liefst met een twinkeling in je ogen. Ik smelt wel. En als je me dan eenmaal het hof gemaakt hebt, dan doet mijn portemonnee ook weer mee. Als ik je zie zitten geef ik mijn laatste dubbeltje uit aan een leuk cadeautje, spaar ik voor weekendjes weg, en al die dingen meer. Ik zou er zelfs geen bezwaar tegen hebben de enige kostwinner te zijn, ooit, in de toekomst. Maar tot die tijd, word ík graag het hof gemaakt. Noem het ongeëmancipeerd, maar ik geloof dat mannen gemaakt zijn om te jagen, en vrouwen juist niet.