klassieken

Beste luchtbeddenfabrikant

 

Beste luchtbeddenfabrikant,

Ik wil u graag aanraden uw medewerkers flink lange vakanties aan te bieden. De reis naar verre oorden moeten ze maar zelf bekostigen, maar geeft u hen vooral een flinke voorraad luchtbedden mee. Dure luchtbedden. Van die luchtbedden die je ook graag weer mee terug naar huis neemt aan het einde van de vakantie. Misschien dat bij uw ontwerpafdeling dan enige affiniteit met het product ontstaat, want werkelijk waar, wie nu het systeem heeft bedacht moet echt nog nooit een luchtbed hebben opgeblazen. Door het veiligheidsventieltje is het namelijk echt een hels karwei de pomp er stevig in te stoppen. Ben je net lekker hard aan het pompen, schiet dat ding er met een noodgang uit, samen met een hoop van de reeds ingeblazen lucht. Ja die klepjes zijn er natuurlijk om het ontsnappen van lucht tegen te gaan. Maar bij het opblazen merk je daar niet zoveel van. Bij het leeg laten lopen wel overigens. Het is bijna een godsonmogelijk karwei om zo’n luchtbed volledig vrij van lucht te maken. Mijn lichaamsgewicht kan die strijd in ieder geval niet aan. De buren hebben het gesticht al gebeld, ik heb er bovenop gelegen. Een bommetje geprobeerd. De foetushouding. Niets werkt. Uiteindelijk wist de schaar de oplossing te bieden. En dat kan niet de bedoeling zijn. Of juist wel?

Met vriendelijke groet,

Het meisje uit het luchtkasteel

Gin is antropoloog en schrijfster van de boeken De Wil Om Te Doden, Moordjongens en Ana.


Onderwerpen

Mijn archief

Oudere archieven

Nieuwe blogs per email